Bloeiende meidoorn Ardennen

Bloeiende meidoorn Ardennen

Verslag van het wandelweekend van woensdag 9 mei t/m zondag 13 mei 2018. Bloeiende meidoorn en echte Ardenner kuiten.

Tekst: Herman Lohman

Foto's: Herman Lohman & Paul Peeters

Dit jaar zaten we in Bra. Een heel klein plaatsje bij Manhay in de Belgische Ardennen. Bra is niet meer dan een verzameling huisjes bij een wegsplitsing met een kerk maar ook een slot dat belangrijk is geweest tijdens het Ardennen offensief in 1944. En in Bra is ook, je zou het niet verwachten, een trauma-helikopter gestationeerd. Op ca. 100 meter vanaf ons huis. We hebben die helikopter tijdens ons verblijf dagelijks een paar keer horen opstijgen en landen.

Woensdagavond vanaf 18.00 uur waren we welkom in ons huis in Bra. De auto’s parkeerden we langs de weg voor ons huis. Veel plek was er niet in de smalle groenstrook en uit die groenstrook wegrijden was vanwege de zachte grond niet altijd makkelijk. Je had nauwelijks grip met je banden. Bijna de halve groep moest daarom een keer helpen duwen om Dick met zijn zware auto uit de berm te krijgen.

En dan ons huis. Een echte gîte. Groot met veel kamers en kamertjes. Veel trappen ook. Iedereen vond een slaapplek, maar zeven deelnemers sliepen in de enige zevenpersoonskamer van het huis. Ruimte voor je spullen was hier nauwelijks en ja, er werd door een enkeling ’s-nachts gesnurkt. Een goede nachtrust op deze kamer was niet voor iedereen weggelegd. Alle andere kamers waren gelukkig kleiner. Zelf kwam ik met Jan v.d. Elst in een driepersoonskamer terecht. Ik dacht nog: “Dit gaat niet lukken wij met z’n tweeën in een driepersoonskamer”, maar er kwam niemand bij ons liggen. En zo sliepen we met z’n tweeën op die kamer. Jan in het eenpersoonsbed en elke nacht doodstil en ik alleen in maar liefst een tweepersoonsbed. Het enige, dat we ’s- nachts hoorden, was een enkele keer de trauma-helikoper. Dat was alles.

Ons huis had een keuken met twee vaatwasmachines, twee grote koelkasten en een grote oven met kookpitten. De kookploegen konden zich hier prima uitleven. En ieder heeft zo z’n specialiteit. Joa wist bijvoorbeeld precies hoe je die vaatwassers zo efficiënt mogelijk kon inruimen. Keuken en eetruimte liepen in elkaar over met plavuizen op de vloer en stenen muren. Met 27 man aan tafel in het eetgedeelte verging horen en zien je af en toe, want stil was het niet tijdens de maaltijden. We hebben Hetty toegezongen vanwege haar verjaardag en ook uit volle borst gezongen voor Michel en Coby. Zij waren 50 jaar getrouwd ! En bij dit alles waren de maaltijden weer fantastisch: asperge-soep, chili con carne, een verrukkelijke rijstschotel, heerlijke desserts en lekkere wijn. Onze gîte had trouwens een sauna, een paar zonnebanken en een enkel ‘bellenbad’ (een bubbelbad). We hebben er geen gebruik van gemaakt. Wij waren te druk met wandelen en fietsen en hadden gelukkig prima weer. We hebben mooie routes gelopen met een paar leuke doorsteekjes door bossen en weilanden. De enkele dikbil-koeien, paarden of schapen in de weilanden, vonden het altijd interessant als we langswandelden. Ze hobbelden naar ons toe en bleven vervolgens toch op veilige afstand naar ons kijken. We wandelden door bossen en zagen dat er flink aan bosbouw wordt gedaan: hele bospercelen waren omgebulldozerd. En ik voelde na twee dagen toch echt mijn kuiten. De hellingen in de Ardennen zijn kort en steil, zowel heuvel op als heuvel af. En niet eerder heb ik een Hemelvaartweekeinde meegemaakt met zoveel bloeiende meidoorn. Ooit gebruikt als erfscheiding en nu gewoon een mooi gezicht her en der in de landerijen. We kwamen langs kapelletjes en kruisbeelden en een enkele keer kon je pootje-baden in een beekje. En ook deze keer kon ik het niet laten een riviertje over te steken door van steen naar steen te springen onder toeziend oog van de groep op het bruggetje vlakbij. Het lukte me maar net om droog over te komen. De wandelafstanden waren voor iedereen te doen. Eén dag kon er zelfs gekozen worden uit 3 verschillende afstanden, kort (15 km), middellang (18 km) of lang (24 km). Horeca hebben we deze dagen niet aangedaan. Wel een heerlijke warme bakker en een kleine Carrefour Market in Lierneux. Zondag, onze laatste dag, maakten we met een kleine groep nog een korte wandeling. Nog één keer wandelden we langs bospercelen en door de landerijen met veel meidoorn maar nu wel met lichte regen. Een wandeling van 9 km en 200 m. stijgen én met een goede daad. Er was een stier uit een weiland ontsnapt. Het dier stond aan de autoweg maar Dick heeft hem terug het weiland in gejaagd. Het waren weer mooie dagen.