Jachttrofeeën, diepzwart water en driegangenmenu in Bütgenbach

Jachttrofeeën, diepzwart water en driegangenmenu in Bütgenbach

Onze vaste kroniekschrijver (Herman) was er deze keer niet bij, dus mocht ondergetekende, Kees Bakker, een verslag schrijven over ons Hemelvaartweekend in Bütgenbach. Het bleek, dat Bütgenbach een heel grote gemeente was (100 km²) met allerlei dorpjes en bij één ervan, Elsenborn, stond ons vakantiehuis: 'Le Loup Gris'. Dit is een groot houten chalet, iets luxer dan we gewend zijn, maar dat vond niemand een bezwaar. Overal hingen jachttrofeeën, boven de open haard in de gezellige zitkamer een groot gewei, waarover later meer.

 

In het dorp Bütgenbach zelf bleek een goed restaurant te zijn waar de eerste avond een aantal van ons genoot van aspergespecialiteiten. In de omgeving waren golvende heuvels en uitgestrekte bossen. Het zachte voorjaarsgroen was overal en we hadden heerlijk wandelweer. Iedere dag kon gekozen worden tussen een korte of een lange route. 

Donderdag 14 mei

De eerste ochtend gingen we op pad onder leiding van Henny en Michel, want Paul zou een dag later komen. Na een uurtje zagen we in het dorpje Champagne een Café Michel. Daar konden we natuurlijk niet zomaar voorbij lopen. Onze wandeling ging verder langs het stuwmeer van Robertville (1928) met een steile dam (nur für Schwindelfreie! ) en langs steile paadjes die ons in een diepe kloof brachten, de vallei van de Warche. Daar probeerden we bij de burcht Reinhardstein (1354, in 1969 heropgebouwd) te komen, maar men had alles afgesloten. Wel zagen we de hoogste waterval van België (60 meter).

Vrijdag 15 mei

Met Paul liepen we vandaar door een deel van de Hoge Venen, een natuurreservaat en een van de laatste veen- en heidelandschappen van Europa. Het is een hooggelegen plateau met een gestagneerde afwatering. We liepen langs beken met diepzwart water en zwaar bemoste oevers. Ook moesten we wel eens omkeren omdat de toegang tot een broedgebied verboden was. Om niet weg te zakken in het moeras waren hier en daar houten vlonders aangebracht. Dieper in het gebied zijn er ook “knuppelpaden”, van stammetjes , neergelegd om veilig te lopen.

De fietsers onder ons konden zich uitleven op de Vennbahn, een voormalige spoorlijn waar nu een geasfalteerd fietspad loopt. Zo is het mogelijk om van Aken naar Luxemburg te fietsen, over een redelijk vlakke route.

Zaterdag 16 mei

Zaterdag maakten we weer een mooie wandeling, dit keer langs het stuwmeer bij Bütgenbach. In dit plaatsje was vroeger een bron. Wie daar water ging halen, liep 'mit Bütte (=vat) zum Bach'.

Iedere dag weer werd in ons chalet een heerlijk drie gangen menu gekookt, soms zelfs met een likeurtje na afloop wegens een heuglijk feit. Later op de avond brandde het haardvuur. Wie al in bed lag, kon verrast worden door Marianne, die met een lichtgevend gewei de ronde deed. Om nog even in de sfeer te blijven.

Zondag 17 mei

Ook op zondag werd nog door een klein groepje gewandeld. Die zijn via een leuke route naar Robertville gelopen. Na de koffie en appeltaart op een terras splitsten. Vier kozen een langere route onder leiding van Michel en hebben nog uitgebreid aan de rivier de Warche gezeten. De andere drie liepen onder leiding van Henny langs de stuw naar het kasteel, waar nu de bordjes 'verboden toegang' verdwenen waren. Toen een heel mooi zijdal in, met overal dat net uitlopende groen. Na bijna 19 kilometer was dit groepje om half vijf weer terug. Er was nog heel wat eten over zodat daarvan een copieus 3 gangen-menu in elkaar is gezet. Ook deze laatste dag was heerlijk.

Hemelvaartweekend Bütgenbach 13-17 mei 2015
Tekst: Kees Bakker (met een aanvulling van Henny Haremaker)
Foto’s: Kees bakker en Paul Peeters