John leidde de groep van in totaal negen wandelaars over zeven hoge duintoppen door de Amsterdamse waterleidingduinen. Startpunt was pannenkoekenhuis De Oase. Ondanks een slechte weersvoorspelling hielden we het bijna helemaal droog met felle opklaringen en mooie uitzichten.
Een verslag van John Haver, Herman Lohman en Paul Peeters

Foto: Herman Lohman
Een oude wandelwijsheid is om weliswaar goed nota te nemen van het weerbericht voor je een tocht begint, zeker in het hooggebergte, maar vooral niet thuis te blijven als de voorspelling minder goed is. De 11de oktober was zo’n dag met een slechte voorspelling. Maar uiteindelijk ontstond er maar één bui aan het eind van de middag en was het prima wandelweer: Niet te koud of te warm, felle opklaringen tussen donkere luchten en alleen tegen het einde een stevige regenbui.

Foto: John Haver
John leidde de groep over zeven duintoppen door de Amsterdamse Waterleidingduinen. De start was bij de Oase en de eerste top, Stokmansberg met 28 hoogtemeters en een fraai uitzicht. Na de Stokmansberg dronken we koffie bij “DUNE aan de duinrand”. Vervolgens volgde John de Bunkerroute van Waternet. Er liggen maar liefst 400 bunkerresten in de Waterleidingduinen! Op de Tonneblink (32 m) kun je bij helder weer 25 km ver kijken. Ooit stond hier een kanon dat IJmuiden kon bereiken, maar nu is het een vredige plek waar vier soorten vleermuizen wonen.

Foto: John Haver

Foto: Herman Lohman
Vanaf Tonneblink trok de groep naar het Keukenduin. Enkele jaren geleden struikelde je in deze duinen over de herten, maar die graasden zoveel duin kaal, dat de duinbeheerders de populatie fors hebben verkleind. Alles bij elkaar ontmoetten we een viertal herten. Eén daarvan leek niet bijster fit meer te zijn. Het dier gaf geen krimp en zag er erg mager uit. Dit duingebied staat bekend om de vele grote parasolzwammen en die kwamen we dus ook weer tegen.

Foto: John Haver
John vond voor ons een mooie plek in de luwte van Pollenduin en Museumduin (34 m) waar we uit de wind van een lunch genoten. In de bunker onder dit duin zijn tijdens de Tweede Wereldoorlog kunstwerken opgeslagen geweest. Uiteraard liep de tocht ook over de twee hoogste duinen: de Appelenberg (35 m) en de Rozenberg (36 m). Gelukkig was het laatste duin de Pannelander met 21m een stuk bescheidener, want daar begon het wel te gieten. Maar ach, de tocht kwam na 17 km weer terug bij de Oase en de thuisblijvers hadden, zoals eigenlijk altijd, ongelijk.

Foto: John Haver
| Elke tweede zondag van de maand organiseert regio Noord-Holland van de NKBV een wandeling van 15 tot 20 km afstand. Meewandelen? Kijk dan op onze activiteitenagenda! |